Wat is cryonics?

Wat is cryonics?

Cryonics is het bewaren van (wettelijk) overleden mensen en dieren aan zeer lage temperaturen (-197°C, de temperatuur van vloeibare stikstof), met daaraan gekoppeld de hoop of verwachting dat toekomstige technologieën in staat zullen zijn om het lichaam terug tot een kwalitatief leven te herstellen.

Dit klinkt vele mensen in eerste instantie als science-fiction in de oren, en inderdaad is het een concept waar science-fiction auteurs en regisseurs gaarne gebruik van maken. De procedure is echter volledig wetenschappelijk onderbouwd, en door de aard en de snelheid van zowel de medische als de technologische vooruitgang, met tegenwoordig haast dagelijks opmerkelijke doorbraken, achten cryonisten het niet onredelijk te denken dat de mogelijkheid tot latere reanimatie reëel is.

Het lichaam wordt bewaard bij temperaturen die dusdanig laag zijn dat geen significant verval meer optreedt. Op deze manier kan het bewaard blijven tot wanneer de medische technologie ver genoeg gevorderd is om de het lichaam tot leven te herstellen, uiteraard mits tevens reparatie van de doodsoorzaak. Het is alles tijdelijk stilleggen, tot wanneer de kennis en technologie ver genoeg gevorderd zijn om genezing te kunnen laten plaatsvinden.

Na het wettelijk vaststellen van overlijden van de patiënt, wordt het lichaam afgekoeld tot enkele graden boven het vriespunt. Calciumblokkers en bloedverdunners worden toegediend. Een vloeistof voor spoeling van het lichaam wordt ingespoten, en middels een hart-long machine in het lichaam verspreid. Na de spoeling wordt een perfusievloeistof geleidelijk ingebracht, en wordt het lichaam nog verder gekoeld. Deze perfusievloeistof zet niet uit bij bevriezing en beperkt (maar voorkomt niet) zo de schade aan cellen wanneer het lichaam uiteindelijk in een cryostat met vloeibare stikstof gebracht wordt.

Voor Belgische cryonisten wordt deze procedure uitgevoerd bij een Belgische begrafenisondernemer, zodat het lichaam gekoeld getransporteerd kan worden, en zo min mogelijk aftakeling lijdt.

Wanneer het lichaam dan aangekomen is in de cryonicsfaciliteit, wordt het onder computercontrole zeer geleidelijk aan nog verder gekoeld tot -197°C, waarna het in een cryostat geplaatst wordt.

Sommige organisaties bieden, naast het invriezen van een volledig lichaam, ook de optie aan om enkel het hoofd te laten invriezen – de zogenaamde “neuro” suspensie. Bij deze, goedkopere, suspensie wordt aangenomen dat men in de toekomst makkelijker een lichaam zal kunnen kloneren, en dat de persoonlijkheid en herinneringen zich in de hersenen bevinden, waardoor men toch dezelfde persoon in een nieuw lichaam zou kunnen zijn.
Andere organisaties kiezen er uitdrukkelijk voor om deze optie niet aan te bieden, omdat het precies dit soort praktijken is die door de media sensationeel gevonden wordt, en waar deze dus het makkelijkst de nadruk op leggen, waarbij de wetenschap erachter, of de andere suspensieopties, als onbelangrijk voorgesteld worden, of in het slechtste geval niet eens vermeld worden.

Praktisch gezien is het wellicht zinniger om, indien mogelijk, het gehele lichaam in suspensie te laten plaatsen. Des te sneller kan men wellicht terug uit suspensie gehaald worden, omdat er niet de nood is om een nieuw lichaam te creëren. En hoe minder lang men in suspensie blijft, hoe meer tijd men levend doorbrengt -en het leven is tenslotte waar het om gaat.

Cryogene suspensie kan zowel voor dieren als mensen. Er zijn cryonisten die hun geliefde huisdier lieten invriezen, in de hoop er later ook terug mee verenigd te worden.

Tot slot bieden alle organisaties ook de mogelijkheid aan om DNA te laten invriezen.

Verwacht wordt dat, eens patiënten uit suspensie gehaald worden, dit volgens een last-in-first-out systeem zal gebeuren. De laatste patiënten zullen immers genoten hebben van de meest geavanceerde invriestechnieken die de minste schade aan het lichaam toebrengen, en zouden dus wellicht makkelijker te reanimeren zijn. De eerste patiënten werden op minder geavanceerde wijze ingevroren, waardoor meer cellen reparatie zullen behoeven, en er dus meer werk aan zal zijn alvorens ze ontdooid kunnen worden.

De eerste persoon die in cryogene suspensie geplaatst werd, was Dr. James Bedford, op 12 januari 1967. Deze datum wordt door sommige cryonisten herdacht als “Bedford day”.

Robert Ettinger, de oprichter van het Cryonics Institute en The Immortalist Society, en auteur van “The Prospect of Immortality”(1962), “Man into Superman” (1972) en “Youniverse” (2009) is momenteel 91, en zowel zijn eerste als tweede vrouw, alsook zijn moeder, werden na hun overlijden ingevroren.