Waarom Cryonics?

Waarom cryonics?

Men kan mijns inziens beter de vraag stellen: waarom niet? Wat heeft men immers te verliezen?

Traditioneel wordt een overledene begraven of gecremeerd, of uitzonderlijk in de zee gegooid of zelfs de ruimte in geschoten.
Echter, de definitie van “dood” is niet zo onwrikbaar, en het moment van waarop iemand als onherroepelijk dood beschouwd werd, is in het verleden, dankzij nieuwe wetenschappelijke inzichten of medische technologieën, steeds maar verlegd.
Vroeger beschouwde men iemand als “dood” wanneer hartstilstand optrad, doch vandaag worden dagelijks mensen door hartmassage en elektrische schokken uit deze toestand teruggebracht. Er zijn tevens operaties waarvoor men het hart tijdelijk stillegt, om het nadien weer op te starten. Dagelijks overleven mensen wereldwijd nu een hartstilstand.
Hetzelfde geldt voor hersenactiviteit. Een gebrek aan hersenactiviteit werd lange tijd ook als teken van overlijden beschouwd, doch regelmatig komen ook mensen terug uit deze toestand, en worden hun hersenen terug actief.

Om een eerste metafoor te gebruiken: cryonics kan beschouwd worden als een ambulance naar de toekomst. Het lichaam wordt bewaard bij temperaturen die dusdanig laag zijn dat geen significant verval meer optreedt. Op deze manier kan het bewaard blijven tot wanneer de medische technologie ver genoeg gevorderd is om de het lichaam tot leven te herstellen, uiteraard mits tevens reparatie van de doodsoorzaak. Het is alles tijdelijk stilleggen, tot wanneer de kennis en technologie ver genoeg gevorderd zijn om genezing te kunnen laten plaatsvinden.

Dat deze kennis eraan zit te komen, is niet geheel ondenkbaar. Dankzij nanotechnologie is de mens vandaag reeds in staat om moleculen atoom per atoom te herschikken, en zo nieuwe stoffen te creëren, of zelfs een bedrijfslogo op atoomschaal te maken. Wanneer men op deze schaal rechtstreeks atomen en cellen kan manipuleren, spreekt het haast voor zich dat men op niet al te lange termijn wonden zal kunnen helen en aftakeling van een lichaam zal kunnen omkeren. Militaire projecten als DARPA werken naarstig aan dergelijke instantreparatie van verwondingen.

Ook de schade die aan cellen toegebracht wordt door de invriesprocedure zelf, en door de korte periode van verval vóór de nodige afkoeling van het lichaam kon plaatsvinden, zal wellicht op termijn door nanotechnologie gerepareerd kunnen worden.

Een tweede metafoor is die van de ongeteste parachute. Stel: je bevindt je momenteel in een vliegtuig waarvan je weet dat het zal neerstorten. Je weet niet wanneer, maar neerstorten zal het, met 100% zekerheid. In het vliegtuig ligt wel een parachute; maar je hebt geen garantie dat deze parachute naar behoren zal werken. Misschien wel, misschien niet.
Blijf je in het vliegtuig zitten, of neem je de parachute?
Cryonisten zijn mensen die de ongeteste parachute van cryonics gebruiken, en niet passief in het neerstortende vliegtuig blijven zitten. Men kan er immers alleen bij winnen: indien cryonics niet werkt, zal men niet doder zijn dan wanneer men begraven of gecremeerd was. Indien cryonics daarentegen wél werkt, en die kans is groter dan 0, dan heeft men het hoogste goed gewonnen: het leven zelf.

Vaak is men gewoon bang om in een soort oplichting terecht te komen, waar veel geld gevraagd wordt voor een procedure waarvan de werking nog niet bewezen is. Deze bezorgdheid is zeker redelijk te noemen; ondanks de momenteel eerder lage koers van de dollar, blijft de kost van een suspensie, zeker gepaard met internationaal transport van het lichaam, een groot bedrag, en men wil daar natuurlijk niet zomaar van scheiden.

Tegen dit argument kan vooral ingebracht worden dat de cryonicsgemeenschap ontstaan en opgebouwd is uit mensen, wetenschappers vooral, die zelf ook willen dat dit experiment slaagt – en er zeer hard aan werken om het te laten slagen. Alle huidige cryonicsorganisaties zijn verenigingen zonder winstoogmerk, opgestart en onderhouden door gedreven vrijwilligers, met doorgaans zo weinig mogelijk mensen in loondienst. Hun boekhouding kan steeds opgevraagd worden, en wordt, in het geval van het Cryonics Institute, ook jaarlijks op de Algemene Vergadering voorgelegd. Indien er duistere praktijken mee gemoeid zouden zijn, waren deze reeds lang vastgesteld. Er wordt tevens geïnvesteerd in nieuwe ontwikkelingen, die dan, zoals in het geval van vitrificatie, eventueel gecommercialiseerd kunnen worden voor andere doeleinden (vitrificatie kan gebruikt worden om organen van donors makkelijker te bewaren, bijvoorbeeld).