Vaak gestelde vragen

Nota: deze lijst van veelgestelde vragen is mijn vertaling van een deel van de FAQ op de website van het Cryonics Institute. Bijgevolg verwijst hier een daar iets specifiek naar CI of hun beleid, doch het beleid van andere cryonics providers is analoog. Iedereen met een interesse in, of vragen omtrent, cryonics, zou deze vraag- en antwoordenlijst zeker eens moet doornemen.

V: Kan cryonics toegepast worden op levende mensen?

A: Wettelijk niet. Het zou inderdaad meer opportuun zijn om een patiënt af te koelen alvorens eventuele ziekte zoveel fysieke schade toebrengt dat de dood erop volgt. De wet staat dit momenteel echter niet toe, ook niet voor patiënten die terminaal zijn en grote pijnen lijden.

V: Hoe weet je terugkeren mogelijk is?

A: Wij menen dat terugkeren een reële mogelijkheid is vanwege:
(1) vele biologische specimens werden in cryopreservatie geplaatst, bewaard aan temperaturen van vloeibare stikstof (-197°C) waar alle verval stopt, en vervolgens levend teruggebracht. Bijvoorbeeld volledige insecten, azijnalen, menselijk weefsel waaronder hersenweefsel, menselijke embryo’s die later tot gezonde kinderen uitgroeiden, en organen van kleine zoogdieren. Een toenemend aantal cellen, organen en weefsels worden aan deze temperaturen bewaard.
(2) De reparatiemogelijkheden van moleculaire biologie en nanotechnologie wijzen in toenemende mate op een toekomstige technologie die schade door veroudering, ziekte en invriezen zal kunnen herstellen.

V: Werden er reeds zoogdieren gecryopreserveerd en teruggebracht?

A: Niet aan cryogene temperaturen. Het bloed van honden en apen werd vervangen met een beschermende vloeistof en afgekoeld tot 0°C, met daaropvolgend opwarming en terugbrenging. Rondwormen werden in cryopreservatie geplaatst (-196°C) en vervolgens teruggebracht. Op de conferentie van de Society for Cryobiology in juli 2005 werd aangekondigd dat de nier van een konijn middels vitrificatie op een temperatuur van -135°C gebracht werd, terug opgewarmd en ingeplant werd bij een konijn, waar het volledig functioneerde. Het vooruitzicht dat dit met de hersenen van een zoogdier zou kunnen is reëel. Hoewel een volledig zoogdier nog niet bewaard werd aan cryonics temperaturen en vervolgens teruggebracht, is de wetenschap wel in die richting aan het evolueren.
Echter, dat is niet de reden waarom mensen doorgaans cryogene suspensie willen. Cryonics wordt beoefend uit een vertrouwen dat de schade die door de huidige preservatiemethoden veroorzaakt wordt, in de toekomst gerepareerd zal kunnen worden. Moleculaire hersteltechnologieën zoals nanotechnologie geven de hoop dat iemand terugbrengen uit een cryopreservatie die middels de huidige technieken gebeurd is, mogelijk zal zijn dankzij een toekomstige technologie die momenteel nog niet bestaat. Waar we vandaag schade toebrengen, vertrouwen we erop dat die schade in de toekomst gerepareerd zal kunnen worden.

V: Is cryonics geen wilde science-fiction gok?

A: Nee, dat is het niet. Zeker niet in licht van de ontwikkeling van nieuwe technologieën als nanotechnologie: de manipulatie van individuele atomen of moleculen om er uiteindelijk zowat elk object, inclusief menselijke cellen en biologische weefsels, mee te bouwen of repareren.
Een van de geprojecteerde toepassingen is het repareren van precies het soort schade dat menselijk weefsel oploopt bij het bevriezen aan cryogene temperaturen – om nog maar te zwijgen van schade aan cellen en organen door ziekte en ouderdom.
Wanneer zal dit kunnen gebeuren? Robert A. Freitas, de auteur van “Nanomedicine” stelde publiekelijk: “Ik zou niet verrast zijn indien de eerste terugbrenging uit cryogene suspensie geprobeerd zou worden in 2040-2050”.

V: Zijn er wetenschappelijke studies over de haalbaarheid of gebrek aan haalbaarheid?

A: Dr. Ralph Merkle, die de waarschijnlijkheid van cryonics onderzocht in zijn essay “The Molecular Repair of the Brain” observeert: “Interessant genoeg (en enigszins tot de verrassing van de auteur) zijn er geen technische artikels gepubliceerd die stellen dat cryonics niet kan werken… Een zoektocht door de literatuur omtrent cryonics en persoonlijke vraagstellingen, hebben geen enkel technische paper naar boven gebracht waarin gesteld wordt dat cryonics niet mogelijk is. Er zijn, aan de andere kant, wel technische papers en analyses van cryonics gepubliceerd die gunstig spreken over het uiteindelijke succes ervan. Het is onredelijk, gezien de bestaande literatuur, om de concluderen dat het onwaarschijnlijk is dat cryonics zal werken.
Een recent paper dat wetenschappelijke bewijs voor de haalbaarheid van cryonics levert, is
"The arrest of biological time as a bridge to engineered negligible senescence."; Lemler,J; 1019:559-563 (2004).

V: Zijn er publieke uitspraken van vooraanstaande wetenschappers die erkennen dat cryonics wetenschappelijke verdiensten heeft?

A: Ja. Zie de Open Brief Van Wetenschappers over Cryonics, waarin 60 vooraanstaande wetenschappers bevestigen dat “cryonics een legitieme onderneming gebaseerd op wetenschap” is. Merk op dat cryonics gebaseerd op wetenschap is, maar momenteel nog niet correct wetenschap genoemd kan worden. Cryonics is een proto-wetenschap gebaseerd op de verwachtingen van de reparatiemogelijkheden van toekomstige wetenschap. Hoewel er minder projectie bij komt kijken, is de mogelijkheid van menselijke vestigingen op Mars een gelijkaardig concept, gebaseerd op wetenschap en op projecties van de mogelijkheden van de huidige wetenschap.

V: Maar is het invriezen van een overleden persoon niet zinloos? Eens je dood bent, ben je dood. En zelfs wanneer je die terug tot leven zou kunnen wekken, zouden ze alleen maar dezelfde fatale ziekte hebben als voorheen.

A: Indien je met “dood” een “klinische” dood bedoelt, zonder hartslag of ademhaling, dan wordt het “wekken van de doden” dagelijks gedaan, duizenden keren per jaar, in hospitalen wereldwijd. Hartmassage, ontwikkeld in de jaren ’50, wekt dagelijks mensen terug tot leven die ooit (verkeerdelijk) als onherroepelijk dood beschouwd werden doorheen de hele menselijke geschiedenis. Toch is deze techniek nu een standaardgebruik.
Indien we nu mensen tot leven kunnen wekken die minutenlang dood waren, zelfs urenlang in sommige verdrinkingsgevallen, waarom zouden we dan aannemen dat hetzelfde, jaren later, onmogelijk zou zijn indien we verder verval gedurende die tijd kunnen voorkomen?
Van “absolute” dood kan enkel maar gezegd worden dat hij plaatsvindt wanneer de essentiële informatie in de hersenen vernietigd werd – en het preserveren van de hersenen in precies wat cryonics hoopt te bereiken.
Wat betreft het hebben van een fatale ziekte – de vooruitgang van de wetenschap maakt van fatale ziektes voormalige fatale ziektes. Polio of de builenpest waren ooit fataal; deze –en honderden andere ziektes- zijn dat nu niet meer. Vele gekwalificeerde mensen menen dat de genezing voor huidige dodelijke ziektes, waaronder ouderdom, slechts een kwestie van tijd is.

V: Denk je echt dat het mogelijk zal worden om een remedie voor elke ziekte te vinden, zelfs de effecten van veroudering om te draaien, en alle vriesschade te repareren?

A: Het is niet nodig om te wachten tot “elke” denkbare ziekte genezen kan worden. Wat men echt nodig heeft om cryonics zelf te laten werken, is het genezen of voorkomen van vriesschade. Zoals eerder aangegeven, is er reden om te denken dat nanotechnologie tot genezing of reparatie in staat zal zijn, terwijl de beperking van schade reeds bereikt is – en onze onderzoeken lopen steeds verder.
Met de ontwikkeling van verbeterde invriesmethoden, of verbeterde methoden voor vitrificatie, zal er minder last op de schouders van toekomstige technologieën liggen, en dus wellicht een sneller terugbrengen uit suspensie.
Vitrificatie is het vormen van een glasachtige vaste stof terwijl de temperatuur daalt. Dit stopt het vormen van ijskristallen die weefsels kunnen beschadigen, en voorkomt dus vriesschade. Het Cryonics Institute gebruikte vitrificatie voor het eerst op een menselijke patiënt in de zomer van 2005.

V: Maar praat je hier nu eigenlijk niet over het tot leven wekken van de doden?!

A: Neen. Cryonics een rationele procedure, geen religieus mirakel. Cryonics kan geen leven brengen in hersenen die reeds lang fysiek vergaan zijn – zoals Lincoln, Julius Caesar, of zij die gecremeerd werden. Cryonics beweert eenvoudig –maar redelijk- dat, indien je een persoon cryopreserveert op een manier die schade beperkt, de hersenstructuur van die persoon voldoende bewaard kan blijven om de eventuele terugbrenging naar leven en gezondheid van die persoon mogelijk te maken.
En laat ons niet verward worden door taal. “Dode” mensen –schijnbaar dode mensen, zonder hartslag of ademhaling- worden jaarlijks teruggebracht, in hospitalen wereldwijd, bij de duizenden. Het woordenboek stelt dat “dood” het permanente stoppen van vitale functies is. Daarom was, indien iemand teruggebracht werd, deze persoon niet echt dood, en wij menen dat dit de beste manier is om er tegenaan te kijken.

V: Kan je succes garanderen?

A: Helaas, dat kunnen we niet. Niemand kan succes garanderen, omdat niemand de toekomst kan garanderen. Niemand kan met zekerheid de wetenschappelijke vooruitgang voorspellen, maar wij menen dat een sterke zaak gemaakt kan worden voor het waarschijnlijke succes van cryonics. Maar dat betekent niet dat sociale verstoringen niet mogelijk zijn. Nuclaire oorlog, economische instorting, politiek getouwtrek, terrorisme, zijn allemaal mogelijk, en zouden de levens van patiënten in cryopreservatie net zo makkelijk kunnen beëindigen als het leven van wie zich niet in suspensie bevindt.

V: Kan je de veiligheid van patiënten garanderen?

A: De oudste patient die momenteel in suspensie gehouden wordt is Dr. James Bedford, die in suspensie geplaatst werd in 1967. Hij heeft de Koude Oorlog overleefd, de Vietnamoorlog, de Golfoorlog, Watergate, de val van het Sovjetrijk, en de aanslagen van 9/11 – wat meer is dan zijn tijdgenoten kunnen zeggen. Als hij het zo lang kon uithouden, dan jij ook. Tenslotte is de wereld momenteel (relatief) stabiel, een wereldoorlog lijkt niet waarschijnlijk, en de economie groeit.
Opnieuw, we kunnen de toekomst niet garanderen. Maar we garanderen wel dit: dat CI zijn uiterste inspanningen zal leveren om onze leden/patiënten tot leven en goede gezondheid te herstellen. Het leven van elke director, officer en lid van CI hangt ook af van deze inspanningen.

V: Hoe snel na de wettelijke dood dient het proces te beginnen? Vanaf welk punt veroorzaakt uitstel onherstelbare schade?

A: Niemand weet dit. De uiteindelijke mogelijkheden (of beperkingen) van toekomstige technologie kunnen niet voorspeld worden.
Wij gaan ervan uit dat hoe sneller men begint, hoe beter. Al wat we met zekerheid kunnen zeggen, is dat geen enkele wetenschapper voor zover we weten gedemonstreerd heeft, of zelfs beweert te weten, vanaf exact welk moment na de dood alle herinneringen en informatie onherstelbaar verloren worden. Sommige wetenschappers stelden formeel dat, gegeven de evolutie in computercapaciteit en nanotechnologische mogelijkheden, schade tengevolge van een uitstel van vele uren nog grotendeels herstelbaar is.
Het sleutelwoord om te onthouden is niet “schade” maar “herstelbaar”. Er zijn gevallen van mensen met zware hersenbloedingen of oorlogswonden wiens hersenen letterlijk bijna vernietigd werden – maar wiens herinneringen en neurologische functies toch herstelden waardoor ze verder een normaal leven konden leiden. En ze deden dit spontaan, zonder de hulp van enige toekomstige high-tech technologie.
Neem bijvoorbeeld actrice Patricia Neal, die na een zware hersenbloeding opnieuw prijswinnende acteerprestaties neerzette. Of voormalig auteur James Brady, die van dichtbij in het hoofd geschoten werd – en wiens recentste boek twee decennia later op de planken van Barnes & Noble staat.
Een lange wachttijd voor cryopreservatie beschadigt de hersenen. Misschien meer dan er een kogel doorschieten. Maar er is bewijs dat de hersenen wellicht taaier zijn dan de meesten van ons denken. Schade –zelfs zware schade- kan overkomen worden, en werd overkomen, en wetenschappelijk onderzoek legt de grens iedere dag verder.

V: Kunnen leden of geïnteresseerden de faciliteiten gaan bezoeken?

A: Het Cryonics Institute nodigt leden en geinteresseerden uit dit te doen, al vragen ze wel om op voorhand een seintje te geven zodat noodzakelijk bureauwerk of patiëntenzorg niet onderbroken wordt.

V: Kunnen familieleden de patiënten bezoeken?

A: Familieleden zijn steeds welkom bij CI. De patiënten zelf bevinden zich in cryostats en beschermende apparatuur, en kunnen dus niet rechtstreeks gezien worden. We hebben, en verwelkomen, wel foto’s van onze patiënten, die we ophangen in onze vergaderruimte, en die dienen als een dagelijkse herinnering aan de mensen waarvoor we zorgen.

V: Wat indien een familielid belt met de vraag iemand te cryopreserveren die reeds overleden is?

A: In de meeste van dergelijke gevallen kan niets meer gedaan worden. CI kan zichzelf en haar patiënten geen risico’s laten nemen door een totaal onbekende patiënt op zulke kort termijn te aanvaarden. Het duurt even om na te gaan of het bellende familielid het wettelijke recht heeft om een cryopreservatie te regelen, of een cryopreservatie overeenkomt met de wensen van de patiënt, of de bellende persoon de preservatie kan betalen, en of de persoon in kwestie geen emotionele beslissing neemt die hij of zij zich later zal beklagen.

V: Is Walt Disney ingevroren?

A: Wij denken van niet. Voor details, lees: The Story Behind the Urban Legend that Walt Disney was Frozen.

V: Zijn er alternatieven voor cryogene suspensie? Bijvoorbeeld begraven in/onder het poolijs?

A: Enkele goedkopere alternatieven voor cryonics werden voorgesteld, zoals begraving in permafrost en chemische preservatie met krachtige fixatieven zoals deze die gebruikt worden om specimens van organen en cellen voor wetenschappelijke studie te bewaren. De Cryonics Society of Canada heeft een uitgebreide collectie artikels over begraving in permafrost en andere goedkopere bewaringsmethoden gepubliceerd op haar website. Bij deze informatie is ook een lijst gevoegd met begrafenisondernemers in Canada en Alaska die bereid lijken begraving in permafrost uit te voeren. Voor zover bekend zijn drie begravingen in permafrost uitgevoerd in het arctische gebied van Canada.
Hoewel er quasi geen vergelijkende studie gedaan werd over de verschillende methoden van preservatie die momenteel (of potentieel) beschikbaar zijn, lijkt het dat de hoogste graad van zowel preservatie van moleculaire structuur als moleculaire stabiliteit op lange termijn bereikt wordt middels conventionele cryogene suspensie in vloeibare stikstof na perfusie met beschermvloeistoffen. Andere methoden worden niet aangeraden tenzij als laatste redmiddel.

V: Wat waren de leeftijden van de oudste en jongste patiënten die reeds in cryogene suspensie geplaatst werden?

A: Bij het Cryonics Institute was de oudste patiënt 100 jaar oud op het tijdstip van overlijden, en de jongste was 21 jaar oud en stierf in een auto-ongeluk. De leeftijd van CI leden gaat van jonge kinderen (die lid zijn via hun ouders) tot zeer oude senioren.

V: Wat zijn zoal de beroepen en achtergronden van je leden?

A: CI leden zijn over het algemeen beter dan gemiddeld geïnformeerd. We zeggen soms: “Dokters kiezen voor cryonics, negen tegen één”. Dat betekent niet dat 90% van alle dokters ingeschreven is, maar het betekent dat de cryonics organisaties ongeveer negen keer meer dokters hebben dan men zou verwachten op grond van een populatieproportie. Een gelijkaardige statistiek gaat op voor Ph. D’s, inclusief deze in verschillende takken van de biologie.
Er is een hoge concentratie van mensen met computervaardigheden in cryonics. Mensen die voor cryonics kieren zijn vaak mensen die houden van technologie, en het idee dat technologie problemen kan oplossen die nooit eerder opgelost werden hoog inschatten. Zij die met computers werken neigen vooral naar dit perspectief.
Slechts een klein deel van de bevolking is momenteel actief betrokken bij cryonics, maar de best geïnformeerde en opgeleide mensen hebben de grootste waarschijnlijkheid om lid te worden.

V: Sommige mensen beschouwen cryonics als financiële oplichting.

A: Zulke mensen hebben doorgaans weinig appreciatie voor het verlangen te overleven en begrijpen enkel winstmotieven. Mensen die denken dat cryonics enkel om geld draait, zouden beter alles onderzoeken en zelf de feiten ontdekken. Laat het volstaan om te zeggen dat, bij CI, de fondsen van de organisatie gaan naar patiëntenverzorging en het versterken van de organisatie. Directors en officers doneren vrijwillig hun tijd en diensten – en soms ook hun eigen geld.
Dit betekent niet dat onze directors, officers, en vele andere vrijwilligers die hun tijd, talenten en energie doneren geen zelfzuchtige motieven hebben. De meesten werken voor het overleven, en het toekomstige leven, van zichzelf en hun geliefden. Maar ze zijn vaak ook gemotiveerd door het verlangen om de mogelijkheid van cryonics beschikbaar te maken voor iedereen die ernaar zou verlangen. En velen van ons houden er ook van om te werken en om te gaan met gelijkgestemden die onze doelen delen.
Een simpel gegeven is ook dat CI reeds bijna dertig jaar bestaat. Oplichtingspraktijken overleven geen dertig jaar. En indien je nog meer bewijs verlangt, ga ons dan na: we maken onze financiële statements en ons beleid beschikbaar aan ieder die ernaar vraagt. CI bestaat voor het nut van haar huidige en toekomstige patiënten – niets meer.
(Tussen haakjes, advocaten zijn ook oververtegenwoordigd in CI, en zij zijn doorgaans niet het naïeve of goedgelovige type. Als zelfs advocaten ervan overtuigd zijn dat ze ons kunnen vertrouwen, dan zou jij er misschien ook even over moeten nadenken).

V: Is er geen conflict tussen cryonics en religie?

A: Er is zeker geen expliciet conflict. Er is geen enkel woord in de christelijke of joodse geschriften (noch de koran, de dhammapada of tao te ching) dat cryonics verbiedt. Noch is er een pauselijke richtlijn, of een uitspraak van de World Council of Churches in die richting geweest.
Toch gedragen vele mensen zich alsof ze een goddelijke revelatie van een elfde gebod gekregen hebben: “Gij zult niet cryopreserveren”. Zulke mensen nemen heel wat aan door te geloven dat ze dergelijke verregaande kennis van de Geest van God hebben.
Sommige mensen “voelen” dat er een conflict tussen cryonics en religie zou kunnen zijn, omdat ze procedures om iemand terug te brengen uit cryogene suspensie verwarren met “opstaan uit de doden”. Maar dat is eenvoudig een misverstand. Het feit is, dat heden ten dage op regelmatige basis mensen terug tot leven gebracht worden uit een toestand die men ooit als onomkeerbaar dood beschouwde. Wij beschouwen cryonics als een geavanceerde vorm van medicijnen. Er is geen conflict tussen medicijnen en religie.
Het zou accurater kunnen zijn om een cryonics patient niet als dood, maar eerder als in een soort coma te beschouwen – noem het een cryo-coma, zo je wilt. De Katholieke Kerk heeft zich sterk uitgesproken tegen de vernietiging van menselijke embryo’s in cryopreservatie. Dit veronderstelt dat de toestand van cryopreservatie niet per definitie “dood” is.
In één geval kwam een Rooms-Katholiek priester zelfs een cryostat zegenen. In een ander geval was een Katholiek priester instrumentaal in het overtuigen van hospitaalpersoneel om mee te werken aan de cryopreservatie van een patiënt.
Is dat verrassend? Zou het verrassend moeten zijn? De gezworen doelstelling van de meeste grote religies is om medelijden te belijden, en om leven te behouden en beschermen. Zelfs de meest conservatieve kerken zijn geen tegenstander van hartmassage of mond-op-mond beademing: het is moeilijk om pro-leven te zijn en tegelijk de dood te dienen.

V: Maar wek je de doden niet tot leven, of probeer je dat niet?

A: Nee, we genezen de zieken, of proberen dat. Cryonics biedt geen “eeuwig leven” aan – slechts een langer leven, hopelijk zonder de lasten van ouderdom en ziekte. We bieden mensen geen permanente garantie tegen de dood aan, laat staan een belofte van leven voor ontelbare triljoenen jaren in de toekomst.
De wetenschappelijke vooruitgang suggereert dat het zeer goed mogelijk is dat de meeste fatale ziektes, inclusief veroudering, in de volgende honderd jaar uitgeroeid zullen worden. Indien dat plaatsvindt, zou een menselijk wezen wel eeuwen kunnen leven – zelfs vele eeuwen.
Opnieuw, laat je niet verwarren door taal. Indien iemand teruggebracht wordt na een schijnbare dood –zoals voor duizenden mensen reeds gebeurd is- dan werden hun vitale functies niet “permanent” stilgezet, wat volgens het woordenboek betekent dat ze niet dood waren.

V: Is het niet zelfzuchtig om te willen blijven rondhangen, in plaats van plaats te maken voor toekomstige generaties?

A: Waarom niet de toekomstige generaties helpen door effectief erbij te zijn om te helpen? Is onze generatie beter af omdat Beethoven, Shakespeare en Newton stierven, en ons in ruil drie extra parkeerplaatsen lieten? De meeste mensen zouden dat een slechte ruil noemen.
Indien zelfzucht een gebrek aan bezorgdheid om anderen inhoudt, wat kan er dan zelfzuchtiger zijn dan de wil dat andere mensen sterven? Al de vrijgevigheid, creativiteit, vriendschap, hulp, advies, ervaring die de levens van anderen beter had kunnen maken, zullen nooit gegeven worden indien de persoon die ze had kunnen geven ervoor kiest om niet te bestaan.
Je kan toekomstige generaties niet helpen –of werken aan rechtvaardigheid, de hongerigen voeden, de zieken genezen, of God dienen- indien je dood bent. Mededogen vereist leven.
Sommige mensen denken aan cryonics enkel in termen van persoonlijke overleving. En daar is niets mis mee. Maar voor sommigen onder ons is cryonics levensreddend en menslievend.
De voordelen van cryonics voor één persoon zijn immens – de belofte van honderden jaren extra leven. Maar zelfs dat is niets vergeleken met de voordelen van cryonics voor iedere persoon – voor heel de mensheid.

V: Wat met overbevolking?

A: Problemen met, en oplossingen voor, overbevolking, zullen zich voordoen met of zonder cryonics. Neem het voorbeeld van een van de dichtstbevolkte plaatsen op aarde: Japan, dat bijna geen natuurlijke grondstoffen heeft maar toch een bevolking zo groot als de helft van die van de VS huisvest op een gebied ter grootte van Florida. Het resultaat is niet een soort overbevolkte hel, maar een van de rijkste, meest productieve, beleefdste, misdaadloze gemeenschappen in de wereld. Een grote bevolking betekent niet automatisch een slecht leven.
Los daarvan zijn er nog een aantal onbewoonde gebieden in de wereld naar waar bevolkingen kunnen uitbreiden – wolkenkrabbers en ondergrondse steden, de zeeën en de ruimte, zijn reeds lang onderwerp van speculatie voor wat betreft menselijke expansie.
Het is in ieder geval zo dat slechts weinig mensen zelfmoord plegen om plaats te maken voor andere mensen later. Net zoals weinigen medische hulp zullen weigeren, voor zichzelf of hun familie, vanwege de wens om de bevolkingsdruk te verlichten. Mensen die momenteel in leven zijn hebben evenveel recht op leven als zij die eventueel nog moeten geboren worden.

V: De wereld is slecht, en wordt slechter. Waarom zou ik willen terugkomen?

A: Eén ding is zeker: de wereld zal niet verbeteren als je hem opgeeft. Maar waarom aannemen dat het erger zal worden? We weten niet wat de toekomst zal brengen.
In 1939 zag het ernaar uit dat nazisme de wereld zou veroveren. Een decennium later was de Sovjetunie onder Stalin bezig aan massaproductie van waterstofbommen en uitbreiding. En vandaag? Nazisme en Sovjetcommunisme zijn verdwenen.
De toekomst is doorgaans een stuk beter dan het verleden. Zeker op een grote tijdsschaal. Het leven was primitief, brutaal en kort 10.000 jaar geleden. Waarom gewoon aannemen dat je wat komen zal niet leuk zal vinden? Waarom geen reis naar de toekomst proberen om het zelf te zien, en dan pas beslissen of je het leuk vindt?

V: Waarom zouden toekomstige mensen ons willen terugbrengen?

A: Waarom praten wetenschappers over het kloneren van het DNA van de farao’s of het ingevroren sperma van prehistorische dieren? Omdat mensen geïnteresseerd zijn in het verleden. Waarom doneren mensen geld aan hospitalen? Omdat mensen om elkaar geven. Volledige onverschilligheid tegenover mensenlevens komt niet zo vaak voor als we onszelf soms laten denken.
Let wel, we hangen niet in het minst af van dat soort hulp. We hopen gereanimeerd te worden –en geholpen in onze toekomstige levens- niet door een onpersoonlijke “zij”, maar door de inspanningen van onze eigen cryonics organisaties. Het is, tenslotte, hun –en onze- job.
CI heeft een wettelijke en morele obligatie om haar best te doen voor haar patiënten –sommigen daarvan zijn vrienden en familieleden van huidige en toekomstige CI officers en directors- en we zijn ervan overtuigd dat deze obligaties gerespecteerd zullen worden.

V: Hoe zou ik me aanpassen aan een vreemde toekomstige wereld zonder vrienden, familie, of vaardigheden die inzetbaar zijn op de arbeidsmarkt?

A: Vele cryonisten hebben mensen en huisdieren waarom ze geven in suspensie laten plaatsen. Dichte familieleden die gemengde gevoelens hebben over toekomstig leven op aarde kunnen vaak aangemoedigd worden door het feit dat jij gecryopreserveerd wil worden en graag de toekomst met hen wil doorbrengen. Voor vele mensen heeft het sluiten van een suspensieovereenkomst geleid tot nieuwe vrienden in de cryonicsgemeenschap – vrienden die ze in de toekomst opnieuw zullen zien wanneer cryonics succesvol blijkt.
Wat betreft vaardigheden voor de arbeidsmarkt, mensen met minieme vaardigheden (en zelfs handicaps) kunnen meer ingezet worden nu dan ooit voorheen. Met de vooruitgang van de gemeenschap en technologie, zouden computertraining en sociale vangnetten uiteindelijk kunnen zorgen voor volledige tewerkstelling van zij die werkwillig zijn. Dit zal niet zo moeilijk zijn in een wereld die welvarender is dan de wereld van vandaag.

V: Indien ik jong en in goede gezondheid ben, waarom zou ik niet wachten met de moeite en kost om lid te worden, en nu al een overeenkomst af te sluiten?

A: Omdat jonge mensen ook sterven. Ze zijn tenslotte actiever. Of je kan misschien een gezondheidsprobleem ontwikkelen dat zou voorkomen dat je een levensverzekering kan afsluiten, of die het te duur zou maken om alles te kunnen betalen. Indien je wacht tot je heel ziek of ernstig gewond bent, zal het je misschien aan de kracht of energie of zelfs bewustzijn ontbreken om iets anders te doen dan te sterven.
Nu reeds lid worden heeft nog meer voordelen: het versterkt de organisatie en versnelt daardoor ons onderzoekswerk en onze groei en vooruitgang in het algemeen, en verbetert daardoor zowel jouw kansen als die van anderen.
En indien je nu lid wordt en erover praat, zal je misschien andere familieleden, of vrienden of kennissen, inspireren om er ook over na te denken, en misschien ook lid te worden. En dat kan hun levens redden, zowel als het jouwe. Denk aan hen, als je niet aan jezelf denkt.

V: Hoe weet ik dat ik me niet inlaat met een soort vreemde “sekte”?

A: Wat betreft het zijn van een sekte, volstaat het te stellen dat we absoluut geen enkele politieke, religieuze of metafysische visies naar voor schuiven. Onder onze leden zijn katholieken en joden, atheïsten en agnostici, Aziaten en Zwarten en Blanken, conservatieven en liberalen, computerprogrammeurs en postbedienden, kinderen en gepensioneerden. Het volledige spectrum van meningen en sociale klassen is bij CI vertegenwoordigd.
Je kan lid worden van CI en geloven in, of stemmen voor, wie en wat je maar wilt. En indien je lid wordt, hoef je niet naar bijeenkomsten te komen, of tijd of dienstverleningen bij te dragen, noch een cent te doneren (hoewel we natuurlijk geen bezwaar zullen hebben indien je dat wel wenst te doen). Je naam wordt vertrouwelijk gehouden en zal niet verkocht worden aan organisaties of mailinglijsten; en je zal niet lastiggevallen worden door telefoontjes of kloppen op je deur.
Wat betreft de stelling dat cryonics zelfs een “doorgedraaide” onderneming zou zijn – kijk naar de feiten: cryonics organisaties hebben negen keer het relatieve nummer dokters als de algemene bevolking; om maar te zwijgen van de statistisch veel hogere aantallen wetenschappers, Ph. D’s, professoren, schrijvers, academici, en advocaten.

V: Maar wat zullen de buren zeggen?

A: Wel, indien je buren tot de leidende figuren in hedendaagse computerwetenschap en nanotechnologie behoren, zullen ze zeggen: “Goed idee! Ik deed het reeds jaren geleden.” En honderden CI leden –waaronder dokters, advocaten, wetenschappers, fysici, auteurs en leerkrachten- zouden dat beamen.
Maar natuurlijk verwijs je wellicht naar die vele perfect fatsoenlijke vrienden en kennissen die niets weten over cryonics, en dus wellicht denken dat het iets “zeer raars” is. Je wil niet dat mensen zo over je denken, en je verwacht niet echt dat ze zullen neerzitten en door honderden pagina’s technische rapporten over cryostasis zullen waden tot ze het goede nieuws voor zichzelf vastgesteld hebben.
Dus, wat doe je?
Het makkelijkste is, natuurlijk, om het hen niet te vertellen. CI respecteert de privacy van de leden, en houdt de namen van leden confidentieel, tenzij anders gespecifieerd.
Maar dat raden we niet aan. Wat is er tenslotte werkelijk de inzet? De mogelijkheid dat sommige mensen denken dat je dwaas bent? We denken dat allemaal wel eens over elkaar betreffende bepaalde dingen. We zijn het al eens oneens met elkaar. We denken allemaal dat mensen die we kennen, zelfs onze dierbaarste vrienden en naaste familieleden, stemmen voor de verkeerde politici, het verkeerde sportteam steunen, en er enkele onnozele meningen en afschuwelijke gewoonten op nahouden.
Maar we beëindigen daarom onze relatie met elkaar toch niet, of wel?
Mensen binnen CI denken dat crematie redelijk dom is, maar we stoppen daarom niet zaken te doen met, noch vermijden we, mensen die daar anders over denken - en zij lijken het toch ongeveer even goed met ons te kunnen vinden als eerder. Indien je mensen vertelt dat je een overeenkomst hebt, zullen sommige mensen je moedig en individueel vinden en je steunen, anderen zullen dat niet doen, en de meesten zullen hun schouders ophalen, zonder er echt veel om te geven, en het verder negeren. Dat is gewoon hoe de dingen lopen.
Toch blijft het waar dat, hoe meer mensen je vertelt over je beslissing –en je zou toch minimum je dokter en advocaat op de hoogte moeten stellen- hoe waarschijnlijker het is dat je suspensie veilig zal plaatsvinden. En hoe waarschijnlijker het zal zijn dat andere mensen lid zullen worden. Een redelijk aantal CI leden werden lid omdat ze iemand kenden of ontmoet hadden die lid was, wist waarover hij praatte, en bereid was erover te spreken.
Lid worden zou je leven kunnen redden; erover praten zou dat van iemand anders kunnen redden. Wij zullen je privacy respecteren en je lidmaatschap vertrouwelijk houden indien je dat wenst. Maar vele van onze leden wensen dat niet. En wij denken dat dat een wijze beslissing is. Indien een familielid eventueel voor problemen zou kunnen zorgen, kan je er beter nu aan werken om die te voorkomen dan op je sterfbed.

V: Waar kan ik meer te weten komen?

A: Het belangrijkste advies dat we kunnen geven is te lezen, lezen, lezen. Robert Ettinger’s The Prospect Of Immortality, James Halperin's The First Immortal, en Eric Drexler's Engines Of Creation (vooral hoofdstuk negen) zijn goede introductieboeken. De boeken van Ettinger en Drexler kunnen gratis gedownload worden.
Een nieuwer science-fiction boek, 21st Century Kids, is ongewoon omdat het een cryonics boek is dat specifiek voor kinderen geschreven werd, en dat een optimistische (maar niet geheel probleemloze) toekomst beschrijft voor zij die cryogene suspensie ondergaan. In tegenstelling tot vele auteurs die proberen over cryonics te schrijven, is Shannon Vyff (de auteur in kwestie), goed geïnformeerd over cryonics, en heeft ze zelfs een cryonicsovereenkomst (net als James Halperin overigens).
Voor meer technisch geavanceerd materiaal, bevat de cryonics sectie van Ben Best’s website zowat de beste verklaring van de cryonics technologie die tot dusver geschreven zijn.
Terwijl je leest, gedenk dan alsjeblieft dat de klok tikt. En dat op een dag, vroeger dan je misschien denkt, de tijd op zal zijn. Als je tegen dan nog niet ingetekend hebt, of geen voorbereidingen voor cryopreservatie getroffen hebt, dan zal het te laat zijn.
Kiezen om te leven, en te proberen leven te behouden, is de slimme keuze - en de juiste keuze. Voor jezelf en voor anderen.